ఇంకేం కావాలి

అమ్మ చేతి గొరుముద్దలోని మాధుర్యం

వెన్నంటె వెన్ను తట్టె నాన నింపే ధైర్యం

నా నిచ్చెలి పంచే వెచ్చనైన అనురాగం

గిల్లికజ్జాలు పెట్టుకునె తమ్మునితొ సహవాసం

కఛ్చ లెని మచ్చ రాని స్నేహితుని సాన్నిహిత్యం

కోరలేను ఇంతకన్న అందమైన జీవితం

అవుతుందా ఈ అనుభవం నా జీవితాన శాశ్వతం

ఓ విరహమా !!

ముందెన్నడు ఎరుగని నిన్ను ఈనాడు మనసున మోస్తున్నాను
నీ జ్వాలా సెగల కొనలకు నా నిలువెల్లా కరిగిస్తున్నాను
మునుపెన్నడు లేని మోహాన కలిగిన దాహం జాడ గుర్తించాను
గ్రీష్మం నాటి మధ్యహ్నపు వేడిమి నిలువెల్లా నిండున్నాను
శిశిర కలపు మంచు సైతం చల్లర్చలెని తాపాన వెగుతున్నను
మది కోరిన చెలియ దూరమై నీ వూబిన చిక్కడినాను
శరధ్రు రాత్రుల విరిసిన మల్లెల పరిమళాన మత్తెక్కిన నేను 
ఓ విరహమా! నిముషమైనా నీ వునికిని వోపలేకున్నను
నా నిచ్చెలి సుదిమెత్తని చేతిని అందలేక నీకు చిక్కడినాను
నిను వీడి నా చెలిని చేరే రోజుకై నిలువెల్లా కనులై వేచివున్నాను

కవితా సంకలనం -2

ఆశ

నిశీధి బ్రతుకులనుండి గగనతీరాలదాక

కలల అలలపై స్వైరవిహారం చేస్తూ

నిను పెంచుతూ నలుగురికి పంచుతూ

ఉత్తుంగతరంగమై అణువణువునా నీలో నిండి

జీవితసమరాన వెరవని సంకల్పమనే

కత్తిని దూస్తూ నిను నడిపించేది

గమ్యం చేరాలని చేరితీరలనే ఆశ

అదే అవుతుంది నీ శ్వాస.

ప్రకృతి విలాపం

వెర్రికలలు కనే ఓ పిచ్చి మానవుడ ప్రశ్నార్ధకమౌతోంది ఇలపై నీ మనుగడ

సుఖంగానే వున్నావు ఇంతకంతే లోగడ యేల ఇపుడు చేసేవు ప్రకృతిని గడబిడ

తలచినావు విశ్వమంత అరచేతిలో ఇమడ్చగ ఆడినావు సాటి జీవ ప్రాణులతో విషక్రీడ

తెలిసి తెలిసీ మరిచి కొనసాగితె మిగిలేవు ఒరిగేవు మృత్యునీడ

 

కవితా సంకలనం -1

మిత్రులారా సన్నిహితులారా, నా పేరు చైతన్య. సాఫ్ట్వేర్ వ్రుత్తి, చదవటం వ్రాయటం నా ప్రవౄత్తి. కలంతో  కాగితాన్ని ఎంతో కాలంగా పాడుచేస్తున్నా అంతర్జాలంలొ ఇది నా మొదటిది. నా రాతలు కతలు మీ అందరితో పంచుకోవాలనే ఆశతో ఈ బ్లాగు మొదలుపెతున్నాను. కానీ నాకో సందేహం వచ్చింది. ఎన్నో బ్లాగులు వుండగా నా ఈ బ్లాగుకు ఆదరణ వుంటుందా అని. వేంటనే ముళ్ళపూడి వారి చిచ్చరపిడుగు నా బాల్య మిత్రుడు (పుస్తకం) "బుడుగు" సిగానపెసూనాంబతో సహా "జాటర్ ఢమాల్" అని నా ముందు ప్రత్యక్ష్యమై ఉపదేశం చేసాడు "ఎప్పుడు పెట్టామన్నది కాదన్నయ్య టపా ఎక్కిందా లేదా" అని. అంతే వాడి మాట శిరసా వహించి మహేష్ బాబుని ఆదర్శంగా తీసుకుని మొదలుపెట్టడానికి సిద్దం అయ్యాను. మనసుకు నచ్చింది కళ్ళు మెచ్చింది కవిత, కధల రూపంలో పెట్టాలనే నా ఈ ఆశకు మీ సహకారం తోడౌతుందని ఆశిస్తూ రెండు కవితలతో నా ప్రయాణం మొదలుపెడుతున్నాను.

ఉద్యోగ పర్వం:

ఏరోజు చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణం
మానవజాతి సమస్తం ఉద్యోగపీడన పరాయణత్వం
లేస్తూనే మొదలయ్యే బానిసత్వం చీకటైనా వీడని కాలసర్పం
చేయకతప్పని జేవితం వెక్కిరిస్తొంది మనసు నిత్యం నిత్యం

స్పూర్తి:

జరుగుతుందని చూడకు జరుగలేదని బాధపడకు
జరుగనుందని మురవకు జరుగదేమోనని మధనపడకు
చెయ్యనిదే జరుగదు జరుగనిది చెయ్యలేవు
చెయ్యాలనుకున్నది చేయటమే అనుకున్నది జరుగటకు కారణం